ایمپلنت دندان

جذابیت ایمپلنت دندان توانایی آن در بازسازی بافت‌های از دست رفته پس از بیماری و آسیب به ساختارهای نرم و سخت دهان است. ایمپلنت یکی از زمینه‌های در حال پیشرفت دندانپزشکی است و نتیجه‌ی خوب آن به رعایت اصول پایه‌ی علمی درمان وابسته است؛ بسیاری از مشکلات از بی‌توجهی به همین اصول ناشی می‌شود.

برخلاف بریج، ایمپلنت به دندان‌های مجاور آسیب نمی‌زند، استخوان فک را تحریک می‌کند و از تحلیل آن جلوگیری می‌کند. جایگزینی با ایمپلنت در ناحیه‌ی جلو هم از نظر زیبایی اهمیت دارد، چون بافت لثه و استخوان را حفظ می‌کند. پاسخ پرسش‌های رایج را در مقاله‌ی پرسش‌های متداول ایمپلنت ببینید.

ایمپلنت تقریباً برای هر بزرگسالی که رشد فک او کامل شده و استخوان و لثه‌ی سالم دارد ممکن است. عوامل افزایش‌دهنده‌ی خطر عبارت‌اند از: مصرف سیگار، دیابت کنترل‌نشده، بیماری فعال لثه، بهداشت ضعیف، پرتودرمانی ناحیه‌ی سر و گردن و برخی داروها (مانند بیس‌فسفونات‌ها). در بسیاری از این موارد با کنترل شرایط پزشکی و دهانی می‌توان درمان را انجام داد.

اگر استخوان کافی نباشد، پیوند استخوان یا سینوس‌لیفت پیش از کاشت یا هم‌زمان با آن انجام می‌شود. بررسی با سی‌تی‌اسکن (CBCT) و برنامه‌ریزی دقیق از موارد کلیدی موفقیت است.

• بهداشت دقیق: مسواک نرم، نخ یا برس بین‌دندانی، دهان‌شویه در صورت تجویز.
• سیگار را ترک کنید؛ سیگار بزرگ‌ترین عامل شکست و التهاب اطراف ایمپلنت است.
• بعد از کاشت از غذاهای سفت و داغ خودداری کنید و دستورات پزشک را رعایت کنید.
• کنترل دوره‌ای هر ۶ ماه و رادیوگرافی سالانه.