همانطور که استفاده از ایمپلنت برای جایگزینی دندان های از دست رفته گسترش بیشتری پیدا کرده دندانپزشکان به وضوح افزایش مشکلات در موارد پیچیده را مشاهده کرده اند. ویزیت های منظم بعد از جایگذاری ایمپلنت و پروتز برای ارزیابی و نظارت بر بهداشت دهان خوب بعد از درمان ضروری است.

بافت سالم باید فاقد التهاب ثانویه به پلاک و شکل گیری جرم باشد. همچنین معاینه دوره ای فرصتی برای یافتن مشکلات بالقوه به جهت تشویق برای اقدامات درمانی زود هنگام است تا این مشکلات بالقوه به مشکلاتی بالفعل تبدیل نشوند.

بافت اطراف یک ایمپلنت می تواند عاملی برای تجمع و پناه گرفتن مواد غذایی، پلاک و جرم بوده و شیوع التهاب و عفونت را افزایش می دهد. اگرنگهداری و روش های بهداشتی نتوانند به طور مطلوبی بافت را سالم نگه دارد می توان از روش های جراحی تصحیحی برای کاهش التهاب مزمن و عفونت استفاده کرد.

نشان داده شده که دهان شویه کلرهگزیدین باعث کاهش پلاک میکروبی در حفره دهان و در اطراف ایمپلنت های دندانی می شود. استفاده مداوم دهان شویه به همراه مسواک زدن و نخ دندانی میتوانند به حفظ و نگهداری ایمپلنت در دراز مدت کمک نمایند.

نگهداری ایمپلنت در بیماران دارای بی دندانی (اوردنچر)

هدف از پیگیری های منظم بیماران اوردنچر دو مورد می باشد:

1.ارزیابی پروتز برای تنظیمات جزئی، گیر، ثبات، تنظیم ونگهداری اتصالات مربوطه
2.بررسی اتصال ایمپلنت به استخوان

درمقایسه با پروتز های ثابت تمام قوس، تمیز کردن ایمپلنت ها و اوردنچر راحت تر است بیشتر بیماران اوردنچر مسن بوده و نیاز ویژه ای به مراقبت ها و حفظ سلامت دهانی دارند، زیرا این بیماران ناچارند با مهارت های دستی و قدرت بینایی کاهش یافته، مقابله کنند. احتمالا آن ها در اجرای دستورات بهداشتی مشکل دارند و بنابراین به کمک حرفه ای نیازمندند. باید روش های بهداشتی که توانایی آن ها را دارند، آموزش داده شوند. استفاده از اوردنچر موجب افزایش تجمع پلاک و افزایش خطر واکنش های التهابی بافت نرم می شود. بنابراین، باید با رعایت بهداشت از این وضعیت اجتناب نمود.

رشد بدون علامت بافت نرم در اطراف ایمپلنت، به ویژه در زیر پروتز شایع است. این بافت ها اغلب توسط برنامه ماساژ شدید برطرف می شوند.